Ze leefden in verwaarlozing en angst. Twee wilde paarden — doodsbang voor mensen, met hoeven zo lang gegroeid dat elke stap pijn deed.
Ze leefden langs de Franse wegen — twee wilde merries waar niemand naar omkeek. Er was een eigenaar, maar die keek niet naar ze om. Geen voer, geen zorg, geen toekomst. Hun hoeven waren zo lang gegroeid dat ze nauwelijks nog konden lopen. De enige oplossing die ze gaven was : afschieten.
Wij konden niet wegkijken. Al jaren hield Angelique deze paarden in de gaten. En ze deed er alles aan om te voorkomen dat de paarden werden afgeschoten.
Samen met de plaatselijke Franse gemeenschap zetten we de wegen af. Stap voor stap, met geduld, stilte en vertrouwen, leidden we ze naar veiligheid. Naar Domaine de Soleil. Een eigen weiland met een eigen bos, waar ze in alle rust kunnen herstellen en langzaam vertrouwen leren opbouwen.
Ze heten nu Beauty en Liberté. Elke dag leren ze een beetje meer wat het betekent om vertrouwd te worden.
Beauty is een donkere, sterke ziel met een verleden vol onzekerheid. Ze beschermt Liberté en leert elke dag wat rust betekent — op haar eigen tempo, in haar eigen ruimte.
Liberté — haar naam zegt alles. Vrijheid was het enige wat ze kende, maar ook het enige wat haar bijna het leven kostte. Nu heeft ze vrijheid én veiligheid. Op haar eigen tempo, in haar eigen ruimte.